OGENTAAL |
||
 |
Karin Jonkers cementen verklaringen horizonloos snijdt vloedlijn op tussenzand mijn tijdige laarzen af: recht door zee gaat niet meer; geleidelijk pompt de ritmische branding nu realiteit in mijn bovenkamerse vacua zilvermeeuwen likken vluchteloos zoute tranen van mijn rug: rakelings scheren herinneringen over een verre duinrand; zompig strompel ik terug, hun eeuwige sporen achterna maanloos gelijk de avondzon dring ik mijn laatste lopers vol: nooit zal ziltig zand cementen verklaringen afdwingen, zo dat slechts hoogwater getuige was van mijn getijde linksomkeer vandaag |
|
|
||
